Starzenie jest procesem wielopoziomowym, którego widoczne objawy stanowią końcowy efekt zmian rozpoczynających się znacznie wcześniej na poziomie molekularnym i komórkowym. Na poziomie molekularnym dochodzi do kumulacji uszkodzeń DNA, skracania telomerów, zmian epigenetycznych, dysfunkcji mitochondriów i wzrostu stresu oksydacyjnego. Towarzyszą temu glikacja białek oraz przewlekły stan zapalny niskiego stopnia – inflammaging. Zaburzenia te stopniowo ograniczają zdolność organizmu do naprawy i utrzymania homeostazy. Na poziomie komórkowym konsekwencją jest spadek potencjału regeneracyjnego oraz narastanie senescencji. Szczególne znaczenie w skórze ma zmniejszenie aktywności fibroblastów, które produkują mniej kolagenu, elastyny i składników macierzy zewnątrzkomórkowej. Jednocześnie wzrasta przewaga procesów degradacyjnych nad odbudową. Na poziomie tkankowym dochodzi to do dezorganizacji ECM, zmniejszenia ilości i jakości kolagenu, utraty elastyczności i nawodnienia skóry. Proces starzenia obejmuje jednak również tkankę tłuszczową, więzadła, mięśnie oraz kości, powodując stopniową zmianę architektury twarzy.Z wiekiem zatem, dochodzi do całej kaskady biologicznej: pogarsza się jakość i tekstura skóry, pojawiają się zmarszczki, wiotkość, utrata objętości, opadanie tkanek i zaburzenie owalu. Starzenie więc, to nie manifestacja pojedynczego objawu, lecz proces na poziomie molekularnym, komórkowym i tkankowym.
Lekarz zajmujący się medycyną estetyczna i regeneracyjną, po wysłuchaniu i określeniu potrzeb pacjenta, powinien określić dominujący dla danego pacjenta typ starzenia z uwzględnieniem zmian zachodzących we wszystkich warstwach skóry i określić plan zabiegowy, który będzie się koncentrował na odbudowie potencjału regeneracyjnego tkanek.
Skuteczna terapia regeneracyjna powinna odpowiadać na te procesy starzeniowe w odpowiedniej kolejności.
Jeżeli chcemy uzyskać prawidłową odpowiedź skóry na biostymulację, nie powinniśmy rozpoczynać terapii od jej najgłębszego poziomu. Najpierw należy przygotować środowisko biologiczne skóry, następnie dostarczyć odpowiednio dobrane substancje aktywne, poprawić warunki funkcjonowania komórek, a dopiero później zastosować silniejszy bodziec stymulacyjny.
ETAP I Biologiczne i funkcjonalne przygotowanie naskórka.
Rekomendacja: peelingi duosomalne TOSKANI MED.
Peeling chemiczny przez wiele lat był utożsamiany przede wszystkim ze złuszczaniem. Tymczasem w terapii regeneracyjnej jego znaczenie jest znacznie szersze.
Naskórek nie jest bierną powłoką skóry. Jest dynamiczną strukturą biologiczną uczestniczącą w utrzymaniu bariery, homeostazy, odpowiedzi immunologicznej oraz komunikacji z głębiej położonymi strukturami.
Z tego powodu kondycja naskórka ma znaczenie dla kolejnych etapów terapii.
Nadmierne rogowacenie, zaburzona odnowa komórkowa, nierównomierna struktura warstwy rogowej, fotouszkodzenie czy zaburzenia pigmentacji są nie tylko problemami estetycznymi. Tworzą również środowisko, które wymaga normalizacji przed rozpoczęciem kolejnych procedur.
Istotą technologii duosomalnej TOSKANI MED jest wykorzystanie dwóch form działania substancji aktywnej – części dostępnej bezpośrednio oraz części związanej z systemem liposomalnym.
Peelingi duosomalne ToskaniMed przygotowują skórę biologicznie i funkcjonalnie do dalszej stymulacji. Dzięki technologii duosomalnej składniki aktywne działają głębiej i bardziej kontrolowanie, przy mniejszym podrażnieniu.
Właśnie dlatego w odniesieniu do peelingów duosomalnych trafniejsze jest mówienie o większej kontroli działania i potencjalnie lepszej tolerancji niż o prostym stwierdzeniu, że są one bezwzględnie „bezpieczniejsze” od każdego klasycznego peelingu.
Bezpieczeństwo nadal zależy od kwalifikacji pacjenta, rodzaju kwasu, jego stężenia, czasu ekspozycji, fototypu, aktualnego stanu bariery naskórkowej oraz prawidłowego protokołu.
Biologicznie uzyskujemy w procesie kontrolowanej eksfoliacji, normalizację keratynizacji, poprawę odnowy komórek naskórka, poprawę jego struktury i co najważniejsze przygotowanie do kolejnego etapu terapii.
ETAP II Wprowadzenie aktywnych ampułek Toskani Med z użyciem MesojectGun w technologii Pulse Booster®.
Po przygotowaniu warstwy rogowej pojawia się kolejny problem: bariera naskórkowa nadal ogranicza penetrację wielu substancji aktywnych.
Samo nałożenie preparatu na powierzchnię skóry nie oznacza jeszcze jego efektywnego dostarczenia do struktur, na które chcemy oddziaływać.
Dlatego drugim etapem terapii jest zastosowanie odpowiednio dobranych aktywnych ampułek w połączeniu z technologią TKN MesojectGun/Pulse Booster®.
MesojectGun wykorzystuje kontrolowane impulsy elektryczne oraz powierzchowne oddziaływanie głowicy na warstwę rogową. Celem jest czasowe zwiększenie możliwości transportu substancji aktywnych przez barierę naskórkową.
Technologia Pulse Booster® wpisuje się więc w koncepcję mezoterapii transdermalnej – zwiększenia dostępności składników aktywnych bez klasycznego podawania ich za pomocą iniekcji.
Daje to możliwość indywidualizacji terapii.
W sercu każdej formuły ampułek znajdują się peptydy biomimetyczne, kwas hialuronowy o wysokiej masie cząsteczkowej oraz składniki aktywne zamknięte w nośnikach liposomalnych, które umożliwiają precyzyjne, wielopoziomowe dostarczanie.
W zależności od problemu klinicznego możemy dobierać preparaty ukierunkowane między innymi na: nawilżenie, działanie antyoksydacyjne, poprawę kolorytu, skórę naczyniową, łojotok, regenerację, poprawę napięcia czy przeciwdziałanie oznakom fotostarzenia.
Powstaje więc drugi poziom biologicznego przygotowania skóry oparty o filozofię MesoSynergy Toskani Med – pracy na różnych poziomach skóry jednocześnie: od peelingów przygotowujących barierę skórno-naskórkową, poprzez dostarczenie celowanych substancji aktywnych dzięki technologii Pulse Booster®.
ETAP III odbudowa środowiska komórkowego poprzez zastosowanie TKN HA3
Po przygotowaniu naskórka oraz zastosowaniu celowanej terapii transdermalnej możemy przejść na kolejny poziom – środowiska macierzy zewnątrzkomórkowej i fibroblastów.
Tutaj szczególne miejsce zajmuje TKN HA3 (VHMWHA) nieusieciowany kwas hialuronowy o masie cząsteczkowej zbliżonej do endogennie występującego w organizmie człowieka.
To właśnie ten parametr decyduje o profilu biologicznym preparatu i jego wpływie na tkanki.
Kwas hialuronowy o właściwościach zbliżonych do naturalnego jest rozpoznawany przez tkanki jako składnik fizjologiczny, co sprzyja wysokiej biokompatybilności i dobrej tolerancji. Dzięki temu może skutecznie uczestniczyć w utrzymaniu odpowiedniego uwodnienia macierzy pozakomórkowej oraz wspierać procesy związane z homeostazą skóry.
Nieusieciowana forma preparatu umożliwia jego stopniową biodegradację i udział w naturalnym metabolizmie tkanek, bez tworzenia trwałego efektu objętościowego. W konsekwencji TKN HA3 nie pełni roli wypełniacza, lecz preparatu wspierającego biologiczne procesy regeneracyjne.
VHMWHA w TKN HA3 wykazuje silne działanie przeciwzapalne. Badania kliniczne wykazały, że TKN HA3 w znaczący sposób hamuje wydzielanie IL-8, minimalizując tym samym ryzyko powstawania stanu zapalnego po zabiegu. Dzięki temu, zabieg jest mniej agresywny i idealnie wpisuje się w najnowsze trendy medycyny anti-aging, koncentrujące się na walce z inflammagingiem – przewlekłym, niskopoziomowym stanem zapalnym, który przyspiesza proces starzenia.
Głównym jednak zakresem działania VHMWHA w TKN HA3 są procesy biorewitalizacji i biostymulacji.
Biorewitalizacja poprzez śródskórne iniekcje TKN HA 3 sprowadza się do optymalizacji składu i funkcji macierzy zewnątrzkomórkowej (ECM). Osiąga się tym samym efekt poprawy nawilżenia, blasku i ogólnego wyglądu skóry.
Biostymulacja z udziałem VHMWHA w TKN HA3 idzie o krok dalej. Polega na wzmocnieniu funkcji anabolicznej fibroblastów skóry, co prowadzi do aktywnej syntezy białek strukturalnych, replikacji komórkowej oraz produkcji kluczowych komponentów ECM. W tym wypadku celem jest nie tylko poprawa wyglądu, ale przede wszystkim przywrócenie skórze prawidłowego funkcjonowania.
Łączenie TKN HA3 z innymi preparatami z gamy ToskaniMED (peelingi duosomalne czy boostery medyczne Boost Complex) oraz z innymi technologiami w jednej procedurze terapeutycznej w koncepcji Mesosynergy® pozwala na jednoczesną stymulację wszystkich komponentów skóry, co przekłada się na synergiczne i znacznie lepsze rezultaty niż w przypadku monoterapii. Dzięki temu, skóra pacjenta nie tylko wygląda młodziej, ale również prawidłowo funkcjonuje na każdym poziomie, od warstwy podskórnej, aż po naskórek.
A to stanowi kolejny dowód na to, że przyszłość medycyny estetycznej leży w spersonalizowanych, kompleksowych protokołach zabiegowych, a TKN HA3 jest ich fundamentalnym elementem.
W tym ujęciu TKN HA3 nie konkuruje z innymi biostymulatorami, pełni inną bardzo ważną funkcję: przygotowuje środowisko biologiczne, w którym kolejny bodziec regeneracyjny może działać w sposób bardziej racjonalny i przewidywalny.
A więc przygotowuje skórę do
ETAPU IV – głębokiej biostymulacji, co wydaje się w pełni uzasadnione.
Bo dopiero po właściwym przygotowaniu powierzchni skóry, poprawie jej funkcjonowania oraz stworzeniu odpowiedniego środowiska komórkowego możemy przejść do procedur o większym potencjale stymulacyjnym.
W zależności od rozpoznanego typu starzenia i problemu pacjenta mogą to być m.in. biostymulatory tkankowe, technologie wysokoenergetyczne czy procedury odbudowujące architekturę tkanek.
Ich zadaniem nie jest już wyłącznie poprawa środowiska komórkowego, lecz wywołanie kontrolowanej odpowiedzi prowadzącej do głębszej przebudowy kolagenowo-elastynowej oraz poprawy struktury i biomechaniki tkanek.
Właśnie w tym kierunku rozwijają się nowoczesne biostymulatory tkankowe, a niewątpliwie jednym z najciekawszych preparatów tej generacji jest AestheFill, oparty na technologii PDLLA, czyli poli-D, L-kwasu mlekowego.
Jako produkt nowej generacji łączy on w sobie zalety natychmiastowego wypełnienia objętości z długotrwałą biostymulacją kolagenu. Technologia BPM (Biodegradable Polymer Microparticles – US C08F6/00) zastosowana przy produkcji mikrosfer PDLLA zapewnia powtarzalność i najwyższą jakość każdej partii produktu.
Podstawą działania AestheFill jest PDLLA – biodegradowalny i biokompatybilny polimer kwasu mlekowego, od wielu lat wykorzystywany w medycynie regeneracyjnej, implantologii czy chirurgii. Substancja ta pozyskiwana jest z naturalnych surowców roślinnych, między innymi skrobi kukurydzianej, dzięki czemu cechuje się bardzo wysokim profilem bezpieczeństwa oraz minimalnym potencjałem alergizującym. Po podaniu do tkanek preparat stopniowo ulega naturalnej hydrolizie, rozkładając się do kwasu mlekowego, a następnie do dwutlenku węgla i wody, które są fizjologicznie usuwane z organizmu.
Największym wyróżnikiem technologii AestheFill jest opatentowana budowa mikrosfer PDLLA. Dzięki technologii BPM cząsteczki preparatu mają idealny kształt kuli oraz charakterystyczną porowatą strukturę. Ta z pozoru niewielka różnica ma ogromne znaczenie kliniczne. Regularny kształt pozwala na równomierne rozprowadzenie produktu w tkankach i ogranicza ryzyko powstawania grudek czy nierówności. Z kolei porowata struktura zwiększa powierzchnię kontaktu preparatu z tkanką i umożliwia migrację fibroblastów do wnętrza mikrosfer. W praktyce oznacza to, że nowy kolagen powstaje nie tylko wokół cząsteczek preparatu, ale również w ich wnętrzu.
To unikalne rozwiązanie zwiększa łączną powierzchnię biostymulacji wielokrotnie w porównaniu z litymi mikrosferami PCL czy kryształami PLLA.
Skóra odbudowuje się w sposób bardziej uporządkowany, efekt regeneracji jest bardziej stabilny i długotrwały, a profil bezpieczeństwa jest zachowany nawet wtedy, gdy pacjent nie wykonuje zalecanych masaży pozabiegowych.
Rozmiar mikrosfery PDLLA odgrywa również bardzo duże znaczenie, wynosi od 20 do 45 mikrometrów – jest to zakres optymalny z punktu widzenia biostymulacji: wystarczająco duży, by uniknąć fagocytozy przez makrofagi, a jednocześnie odpowiednio mały dla sprawnego przepływu przez igłę.
Pełen efekt odpowiedzi tkankowej po podaniu mikrosfer PDLLA jest zależny od czasu po implantacji w tkance podskórnej i składa się z kilku faz.
Pierwszą jest faza implantacji i hydratacji – po odpowiednim przygotowanie materiału i jego implantacji w tkance podskórnej mikrosfery PDLLA zostają otoczone środowiskiem wodnym i pozostają w kontakcie z płynem tkankowym i elementami macierzy zewnątrzkomórkowej.
Hydratacja ma znaczenie nie tylko techniczne, ale również biologiczne. Tworzy środowisko umożliwiające równomierną dystrybucję cząstek oraz rozpoczęcie interakcji biomateriał – tkanka.
Efekt obserwowany bezpośrednio po zabiegu nie powinien być utożsamiany z ostatecznym rezultatem terapii. Właściwy efekt AestheFill rozwija się stopniowo, wraz z uruchomieniem kolejnych etapów odpowiedzi biologicznej.
Kulista, regularna budowa mikrosfer sprzyja bardziej przewidywalnemu rozmieszczeniu materiału w tkance oraz zapewnia powierzchnię kontaktu biomateriału ze środowiskiem komórkowym. Wokół mikrosfer stopniowo organizuje się odpowiedź tkankowa, stanowiąca punkt wyjścia do późniejszej aktywacji fibroblastów i syntezy składników ECM.
Jest to ważna różnica pomiędzy myśleniem o biostymulatorze jako o „substancji chemicznej” a rozumieniem go jako trójwymiarowego biomateriału, którego architektura współdecyduje o charakterze odpowiedzi tkankowej.
Po fazie implantacji i hydratacji rozpoczyna się właściwa faza biologiczna.
Obecność mikrosfer PDLLA inicjuje kontrolowaną reakcję tkankową, w której uczestniczą komórki odpowiedzi immunologicznej oraz fibroblasty. W rezultacie dochodzi do powstania mikrośrodowiska sprzyjającego procesom regeneracyjnym.
Kluczowym wykonawcą tej przebudowy zostaje fibroblast.
Aktywowany fibroblast zwiększa swoją aktywność metaboliczną i syntetyczną, co prowadzi do stopniowego odtwarzania składników macierzy zewnątrzkomórkowej.
Konsekwencją stopniowej aktywacji fibroblastów oraz przebudowy mikrośrodowiska tkankowego jest faza III – neokolageneza – czyli proces produkcji nowego kolagenu, zwłaszcza tego najbardziej pożądanego kolagenu typu I, odpowiedzialnego za wytrzymałość mechaniczną, jędrność i napięcie skóry.
Ostatnią IV fazą jest przebudowa ECM.
Macierz zewnątrzkomórkowa jest dynamicznym środowiskiem obejmującym m.in. kolagen, elastynę, glikozaminoglikany, proteoglikany oraz glikoproteiny strukturalne i adhezyjne. To właśnie ich wzajemna organizacja odpowiada za właściwości biomechaniczne i funkcjonalne tkanki.
Dlatego końcowym celem terapii regeneracyjnej po podaniu mikrosfer PDLLA jest nie tylko wytworzenie większej ilości kolagenu i elastyny, ale także remodeling ECM.
W przebudowie tej możemy wyróżnić trzy szczególnie istotne klinicznie komponenty:
Kolagen – odpowiada przede wszystkim za wytrzymałość mechaniczną i podporę strukturalną.
Elastyna – uczestniczy w utrzymaniu sprężystości i zdolności tkanki do powrotu do pierwotnego kształtu po odkształceniu.
Glikozaminoglikany (GAG) – współtworzą uwodnione środowisko ECM, wpływając na gospodarkę wodną, właściwości mechaniczne macierzy oraz środowisko funkcjonowania komórek.
Tak rozumiana przebudowa prowadzi do poprawy jakości i organizacji tkanki, a nie jedynie do zwiększenia jej objętości.
Istotą działania PDLLA jest również jego biodegradowalność. Wraz z upływem czasu polimer ulega degradacji, natomiast uruchomiona przez niego przebudowa tkankowa może utrzymywać się dłużej nawet do 24 miesięcy.
W całym tym procesie głębokiej stymulacji istotne są wszystkie opisane powyżej etapy od implantacji PDLLA poprzez hydratację, interakcję biomateriał-tkanka, aktywację komórkową fibroblastu, neokolagenezę, syntezę i reorganizację ECM i wreszcie stopniową biodegradacja PDLLA z pozostawieniem przebudowanej własnej tkanki.
W kontekście terapii łączonych AestheFill można więc traktować jako kolejny etap biologicznie zaplanowanej terapii.
Po wcześniejszym przygotowaniu powierzchni skóry, normalizacji naskórka i poprawie jego funkcji za pomocą peelingów duosomalnych oraz dostarczeniu substancji aktywnych z wykorzystaniem technologii Pulse Booster, terapia może zostać skierowana głębiej – w stronę odbudowy strukturalnej i regeneracji macierzy zewnątrzkomórkowej.
Nie chodzi zatem o przypadkowe łączenie procedur, lecz o ich biologiczną sekwencję.
AestheFill zajmuje w tym schemacie miejsce biostymulatora odpowiedzialnego za uruchomienie długofalowej odpowiedzi komórkowej i przebudowy strukturalnej ECM.
Dotychczasowe procedury odpowiadały na zmieniającą się aktywność fibroblastów, skład macierzy zewnątrzkomórkowej (ECM), utratę kolagenu, elastyny i glikozaminoglikanów. W postępującym procesie starzenia dochodzi następnie do zaniku oraz redystrybucji tkanki tłuszczowej, zmian w układzie więzadłowym i stopniowej utraty podporowej architektury tkanek.
W tej sytuacji dotychczasowe rozwiązania potrzebują wzmocnienia w postaci repozycji i stabilizacji tkankowej, czyli odbudowy architektury tkankowej za pomocą odpowiednio dobranych nici APTOS.
Duża grupa pacjentów redukuje działania nici wyłącznie do mechanicznego liftingu, ale nici APTOS nie są „zwykłymi nićmi”. Zajmują wyjątkowe miejsce protokołach terapii łączonych.
Bo przypadku nici APTOS istotne są jednocześnie materiał, konstrukcja nici, geometria wypustek, sposób implantacji oraz odpowiedź biologiczna tkanek na obecność implantu.
W zależności od rodzaju nici wykorzystywane są materiały biodegradowalne, m.in. oparte na kwasie polimlekowym, kaprolaktonie (P(LA/CL) i kwasie hialuronowym.
Najnowsza generacja nici APTOS produkowanych w technologii NAMICA jest wzbogacona o trzy rodzaje kapsuł o różnej wielkości.
Rdzeń kapsuły – zawiera nieusieciowany, średniocząsteczkowy kwas hialuronowy (HA), a otoczka kapsuły zbudowana jest z tego samego biodegradowalnego kopolimeru co nić, czyli poli (L-laktydu-co-ε-kaprolaktonu) – P(LA/CL), określanego również jako PLCL. Dzięki różnej grubości tej otoczki kapsuły ulegają degradacji w różnym czasie.
Rodzaje kapsuł, ich budowa i wielkość mają znaczący wpływ na odpowiedź tkankową.
Pierwsze Mikrokapsuły (Micro capsules) są największe, ulegają degradacji w ciągu około pierwszych 14 dni, uwalniają największą ilość HA bezpośrednio po implantacji, ich główną rolą jest: ograniczenie reakcji zapalnej, zmniejszenie obrzęku i przyspieszenie gojenia.
Submikrokapsuły (Sub-micro capsules) są średniej wielkości, uwalniają HA przez około 1-3 miesiące, odpowiadają głównie za: aktywację fibroblastów, stymulację syntezy kolagenu i przebudowę ECM.
Nanokapsuły (Nano capsules) są najmniejsze, posiadają najtrwalszą otoczkę, uwalniają HA od 3 do 6 miesięcy, zapewniając efekt nawet powyżej 6 miesięcy i odpowiadają za długotrwałą biorewitalizację i podtrzymanie stymulacji tkanek.
Jest to najbardziej innowacyjne rozwiązanie wprowadzone do systemu inplantacji nici.
Opatentowany system enkapsulacji NAMICA (NA–Nano, MI–Micro, CA–Capsule) pozwolił na natychmiastowe wsparcie gojenia, średnioterminową stymulację fibroblastów, długotrwałą biorewitalizację i przebudowę macierzy pozakomórkowej (ECM).
Ten mechanizm jest jednym z najważniejszych elementów odróżniających nici APTOS NAMICA od wcześniejszych nici pokrywanych jedynie warstwą kwasu hialuronowego, w których HA uwalniał się znacznie szybciej.
Materiał nici nie jest więc jedynie biernym elementem konstrukcyjnym, po implantacji staje się częścią dynamicznej interakcji pomiędzy implantem a otaczającą tkanką, a odpowiednio rozmieszczone wypusty umożliwiają repozycję tkankową w zaplanowanym wektorze oraz stabilizację. Uzyskujemy zatem efekt, którego nie zapewnia klasyczna biostymulacja: bezpośrednią ingerencję w położenie i mechaniczne podparcie tkanek miękkich.
Z klinicznego punktu widzenia działanie nici APTOS można więc rozpatrywać dwutorowo:
Z jednej strony uzyskujemy repozycję i stabilizację mechaniczną, a następowo długofalową odpowiedź tkankową.
To połączenie pozwala traktować nici nie jako izolowaną metodę liftingującą, lecz jako element szerszego procesu regeneracyjnego.
Jest to szczególnie interesujące w kontekście terapii łączonych, ponieważ mechaniczne przywrócenie właściwego położenia tkanek odbywa się w środowisku, w którym równolegle chcemy wspierać procesy regeneracyjne.
Możemy więc mówić o ewolucji: nić jako implant, nić jako rusztowanie i wreszcie nić jako element mechaniczno-biologicznej regeneracji.
Dlatego w odpowiednio zaplanowanym protokole zabiegowym kolejne procedury nie konkurują ze sobą.
„Wykonują” różne zadania na różnych poziomach tkankowych, dając długoterminowy efekt poprawy jakości biologicznej skóry, odbudowy jej struktury i przywrócenia architektury tkanek.
Na tym właśnie polega współczesna terapia łączona.
Nie chodzi o zastosowanie jak największej liczby technologii. Chodzi o rozpoznanie dominującego mechanizmu starzenia i zaplanowanie odpowiedniej kolejności procedur, których znaczenie i działanie jest wzajemnie kompatybilne.
Jeżeli problem dotyczy jakości skóry – pracujemy nad jakością. Jeżeli dotyczy zaburzonego środowiska komórkowego – odbudowujemy ECM. Jeżeli tkanka utraciła zdolności regeneracyjne – uruchamiamy procesy biostymulacyjne. Jeżeli natomiast mimo poprawy jej jakości doszło do utraty podporowości i przemieszczenia – potrzebujemy narzędzia pozwalającego oddziaływać również na architekturę.
W takim modelu TKN HA3, AestheFill i nici APTOS nie są trzema konkurencyjnymi metodami, są trzema różnymi, ale kompatybilnymi odpowiedziami na postępujący proces starzenia organizmu w przemyślanym planie zabiegowym.
TKN HA3 przygotowuje środowisko tkankowe, AestheFill uruchamia przebudowę tkankową, a nici APTOS przywracają architekturę.
Przyszłością terapii anti-aging nie jest poszukiwanie jednego „najlepszego” zabiegu. Jest nią świadome łączenie metod zgodnie z anatomią, biologią i chronologią procesu starzenia – od powierzchni skóry, poprzez komórkę i macierz zewnątrzkomórkową, aż po głęboką strukturę i architekturę tkanek.
Nie leczymy jednej zmarszczki ani jednej warstwy. Prowadzimy tkanki przez kolejne etapy odbudowy – od poprawy środowiska komórkowego, poprzez regenerację ECM, aż po przywrócenie ich prawidłowej architektury.
Autor: dr n. med. Iwona Gołębiowska
Partner artykułu: AESTHETIC CONCEPT
