Współczesna medycyna estetyczna i regeneracyjna rozumie, że proces starzenia postępuje wielopoziomowo, a jego widoczne objawy stanowią końcowy efekt zmian rozpoczynających się znacznie wcześniej – na poziomie molekularnym i komórkowym. Zmienia się jakość skóry i macierzy zewnątrzkomórkowej, dochodzi do redystrybucji tkanki tłuszczowej, osłabienia struktur podporowych, zmian mięśniowych i kostnych oraz stopniowego przemieszczania tkanek pod wpływem grawitacji. Rozumienie tych mechanizmów i odpowiadania na nie w przemyślanej, biologicznie uzasadnionej kolejności jest podstawą tworzenia współczesnych protokołów zabiegowych. W tym kontekście szczególne miejsce zajmują nici APTOS. Ich zasadniczym zadaniem jest repozycja, stabilizacja przemieszczonych tkanek i wykorzystanie biologicznej odpowiedzi organizmu na implant.
Najnowsza technologia NAMICA rozwija tę koncepcję jeszcze dalej, wykorzystując nić jako nośnik kontrolowanego miejscowego dostarczania kwasu hialuronowego.
- Od pomysłu chirurga plastycznego do 30 lat rozwoju technologii
Historia APTOS jest istotna, ponieważ technologia nie powstała jako przypadkowa adaptacja nici chirurgicznej do medycyny estetycznej. Jej twórcą jest chirurg plastyczny i rekonstrukcyjny dr Marlen Sulamanidze, który poszukiwał sposobu na repozycję tkanek miękkich bez konieczności wykonywania rozległego zabiegu chirurgicznego.
Pierwsze rozwiązania opracowywano wcześniej, natomiast 1996 rok przyjmuje się jako początek APTOS w obecnym znaczeniu. Oznacza to, że w 2026 roku technologia ma już 30-letnią historię rozwoju.
Pierwsze publikacje kliniczne dotyczące APTOS pojawiały się już na początku XXI wieku. W pracy dotyczącej 186 pacjentów opisano zastosowanie specjalnie zmodyfikowanych nici polipropylenowych do unoszenia opadających tkanek twarzy. Od tego czasu zmieniały się materiały, geometria nici, konstrukcja wypustek, sposoby implantacji oraz wskazania, a przedmiotem rozwoju nie jest wyłącznie sama nić – standaryzowane są również metody jej implantacji.
To niezwykle ważne z punktu widzenia lekarza i pacjenta.
Bezpieczeństwo thread liftu nie zależy bowiem wyłącznie od właściwości materiału. Zależy od całego systemu:
Pacjent, jego anatomia, właściwa kwalifikacja przez lekarza, dobór odpowiedniego rodzaj nici, właściwa płaszczyzna, wektor implantacji, odpowiednia technika implantacyjna i wreszcie odpowiednia opieka pozabiegowa.
APTOS opracował określone protokoły zabiegowe i system szkolenia lekarzy, zgodność wyrobów z odpowiednimi wymaganiami regulacyjnymi dla konkretnych rynków oraz system jakości produkcji zgodny z ISO 13485.
Ta dbałość o procedurę jest jednym z powodów, dla których o niciach APTOS należy mówić nie tylko jako o produkcie, lecz jako o systemie terapeutycznym rozwijanym od trzech dekad.
- Czym APTOS różni się od innych nici?
Określenie „nici liftingujące” obejmuje bardzo różne produkty. Mogą różnić się materiałem, biodegradowalnością, średnicą, elastycznością, konstrukcją powierzchni, sposobem rozmieszczenia wypustek, ich kierunkiem oraz zdolnością do zakotwiczenia w tkance.
Dlatego nie można zakładać, że wszystkie nici działają identycznie.
Jedną z najważniejszych cech nici APTOS jest precyzyjnie projektowana geometria nici i elementów kotwiczących, których zadaniem jest uchwycenie odpowiedniej objętości tkanki, jej przemieszczenie zgodnie z zaplanowanym wektorem oraz stabilizacja w nowej pozycji.
To zasadnicza różnica pomiędzy powierzchownym przemieszczaniem skory, a rzeczywistą repozycją tkanek miękkich.
Drugą różnicą jest szeroka gama samych nici i technik pozwalających dobrać metodę do konkretnego problemu anatomicznego. Nie ma jednych nici „do wszystkiego”.
Trzecim elementem jest materiał. Wśród rozwiązań APTOS występują zarówno nici niewchłanialne (obecnie rzadziej stosowane), jak i biodegradowalne. W nowoczesnych niciach absorbowalnych stosowany jest m.in. kopolimer P(LA/CL) – poly(L-lactide-co-ε-caprolactone).
Dzięki temu efektu zabiegu nie należy rozpatrywać wyłącznie jako efektu mechanicznego.
Możemy wyróżnić:
Wektorową repozycję tkanek następnie dzięki odpowiednio zaprogramowanym wypustom stabilizację, czyli utrzymanie ich w zaplanowanej pozycji i wreszcie odpowiedź biologiczną, czyli reakcję tkanek na biodegradowalny implant i remodeling otaczającej ECM
W najnowszej generacji w technologii NAMICA pojawia się dodatkowo czwarty element:
kontrolowane, stopniowe dostarczanie substancji bioaktywnej – kwas hialuronowy.
- NAMICA – nić jako platforma biologiczna
Technologia NAMICA jest jednym z najbardziej interesujących etapów ewolucji APTOS, ponieważ zmienia sposób myślenia o samym implancie.
Ta najnowsza generacja nici APTOS jest wzbogacona o trzy rodzaje kapsuł o różnej wielkości.
Rdzeń kapsuły – zawiera nieusieciowany, średniocząsteczkowy kwas hialuronowy (HA), a otoczka kapsuły zbudowana jest z tego samego biodegradowalnego kopolimeru co nić, czyli poli(L-laktydu-co-ε-kaprolaktonu) – P(LA/CL), określanego również jako PLCL. Dzięki różnej grubości tej otoczki kapsuły ulegają degradacji w różnym czasie.
Rodzaje kapsuł, ich budowa i wielkość mają znaczący wpływ na odpowiedź tkankową.
Pierwsze Mikrokapsuły (Micro capsules) są największe, ulegają degradacji w ciągu około pierwszych 14 dni, uwalniają największą ilość HA bezpośrednio po implantacji, ich główną rolą jest: ograniczenie reakcji zapalnej, zmniejszenie obrzęku i przyspieszenie gojenia.
Submikrokapsuły (Sub-micro capsules) są średniej wielkości, uwalniają HA przez około 1-3 miesiące, odpowiadają głównie za: aktywację fibroblastów, stymulację syntezy kolagenu i przebudowę ECM.
Nanokapsuły (Nano capsules) są najmniejsze, posiadają najtrwalszą otoczkę, uwalniają HA po około 3 miesiącach, zapewniając efekt nawet do 6 miesięcy, odpowiadają za długotrwałą biorewitalizację i podtrzymanie stymulacji tkanek.
Jest to najbardziej innowacyjne rozwiązanie wprowadzone do systemu inplantacji nici.
Opatentowany system enkapsulacji NAMICA (NA-Nano, MI-Micro, CA-Capsule) pozwolił na natychmiastowe wsparcie gojenia, średnioterminową stymulację fibroblastów, długotrwałą biorewitalizację i przebudowę macierzy pozakomórkowej (ECM).
Ten mechanizm jest jednym z najważniejszych elementów odróżniających nici APTOS w technologii NAMICA od wcześniejszych nici pokrywanych jedynie warstwą kwasu hialuronowego, w których HA uwalniał się znacznie szybciej.
Co szczególnie interesujące, mechanizm ten nie jest już wyłącznie koncepcją marketingową. W 2025 roku opublikowano badania przedkliniczne dotyczące nici P(LA/CL) z HA wykorzystujących NAMICA, analizujące ich wpływ na remodeling tkanek.
W technologii NAMICA nić przestaje być jedynie rusztowaniem mechanicznym i staje się platformą miejscowego, rozłożonego w czasie oddziaływania biologicznego.
- Nici APTOS a lifting chirurgiczny – konkurencja czy dwa różne wskazania?
To jedno z najważniejszych pytań zadawanych przez pacjentów.
Thread lift nie jest małoinwazyjnym odpowiednikiem pełnego liftingu chirurgicznego.
Obie procedury działają na innych poziomach i mają inne możliwości.
Lifting chirurgiczny umożliwia rozległą preparację, repozycję głębszych struktur, pracę na SMAS, a w odpowiednich technikach także na głębszych płaszczyznach oraz usunięcie nadmiaru skóry. Dlatego u pacjenta z zaawansowanym opadaniem tkanek i znacznym nadmiarem skóry chirurgia może zapewnić efekt, którego nici nie są w stanie odtworzyć.
APTOS znajduje natomiast zastosowanie tam, gdzie inne techniki z zakresu medycyny estetycznej nie przynoszą już oczekiwanych rezultatów, a do chirurgicznego liftingu jest jeszcze zbyt wcześnie.
Istotne jest również pytanie odwrotne: czy wcześniejsza implantacja nici zamyka drogę do późniejszego liftingu chirurgicznego?
Nie. Sam fakt wcześniejszego wykonania thread liftu nie stanowi przeciwwskazania do późniejszego liftingu chirurgicznego.
Chirurg powinien jednak wiedzieć o wcześniejszych zabiegach – rodzaju nici, czasie implantacji i leczonych obszarach. Każdy wcześniejszy implant i związana z nim reakcja tkankowa mogą wpływać na warunki preparowania tkanek. Dlatego historia zabiegowa pacjenta powinna stanowić element planowania operacji.
- Czy nici należy łączyć z innymi metodami?
Nici APTOS poprzez fakt, że z jednej strony zapewniają repozycję i stabilizację mechaniczną, a następowo długofalową odpowiedź tkankową stają się elementem szerszego procesu regeneracyjnego.
Jest to szczególnie interesujące w kontekście terapii łączonych, ponieważ mechaniczne przywrócenie właściwego położenia tkanek odbywa się w środowisku, w którym równolegle chcemy wspierać procesy regeneracyjne.
Możemy więc mówić o ewolucji: nić jako implant, nić jako rusztowanie (repozycja, redystrybucja tkanek, zakotwiczenie, poprawa konturu i wreszcie nić jako element mechaniczno-biologicznej regeneracji (odpowiedź tkankowa na implant, aktywacja procesów regeneracyjnych, remodeling ECM, poprawa jakości i struktury tkanek.)
Dlatego w odpowiednio zaplanowanym protokole zabiegowym kolejne procedury nie konkurują ze sobą.
„Wykonują” różne zadania na różnych poziomach tkankowych, dając długoterminowy efekt poprawy jakości biologicznej skóry, odbudowy jej struktury i przywrócenia architektury tkanek.
Do tego właśnie dąży współczesna medycyna estetyczna i regeneracyjna proponując zabiegi w długotrwałych protokołach zabiegowych, które ,,wykonując” zadania na różnych poziomach tkankowych, dają długoterminowy efekt poprawy jakości biologicznej skóry, odbudowy jej struktury i przywrócenia architektury tkanek.
Rozpoznanie dominującego mechanizmu starzenia i zaplanowanie odpowiedniej kolejności procedur, których znaczenie i działanie są wzajemnie kompatybilne powinno wynikać z diagnozy warstwowej.
W użyciu toksyny botulinowej, wypełniaczy, stymulatorów, Technologii high-tech i Nici APTOS kluczowa jest kolejność terapii, anatomia danego pacjenta oraz czas potrzebny tkankom na regenerację.
Pacjent powinien otrzymać informację jaki problem może być rozwiązany każdą z tych metod i w jakiej kolejności / odstępie czasowym powinna być wykonana dana procedura.
- Dla jakiego pacjenta najbardziej odpowiednią jest procedura APTOS?
Najlepszym kandydatem nie jest pacjent w określonym wieku.
Najlepszym kandydatem jest pacjent z odpowiednim problemem anatomicznym.
Szczególnie korzystne wskazania obejmują łagodne i umiarkowane przemieszczenie tkanek miękkich, początek zaburzenia owalu, utratę wyraźnej linii żuchwy, opadanie policzka, powstawanie „chomików”, pogłębianie fałdów nosowo-wargowych oraz umiarkowana wiotkość.
Bardzo istotna jest jakość tkanek.
Pacjent z bardzo cienką skórą, znacznym zanikiem tkanki podskórnej może wymagać szczególnie ostrożnej kwalifikacji. Podobnie pacjent z ciężkimi, masywnymi tkankami i zaawansowaną ptozą może nie uzyskać efektu odpowiadającego oczekiwaniom.
Dlatego również w tym miejscu ważne jest, aby podkreślić pracę na warstwach skóry, wzajemnie uzupełniające się procedury będące częścią planu zabiegowego tworzonego z myślą o konkretnym pacjencie.
Ale istnieje jeszcze jedna bardzo ważna grupa.
To młodsi pacjenci, u których nie mamy jeszcze wyraźnego procesu starzenia, ale występują niekorzystne proporcje lub rozmieszczenie tkanek.
Wtedy nici mogą być elementem nie tyle „odmładzania”, ile modelowania architektury twarzy.
- Jak długo utrzymuje się efekt?
Nie istnieje jedna liczba, którą można uczciwie podać każdemu pacjentowi.
Literatura dotycząca thread liftów wskazuje, że trwałość efektów jest zmienna – od miesięcy do lat – a jednym z najważniejszych czynników pozostają technika i właściwa kwalifikacja pacjenta, nie wyłącznie rodzaj nici.
Trzeba również rozdzielić dwa zjawiska.
Pierwszym jest natychmiastowy efekt mechaniczny – widoczny po repozycji.
Drugim jest późniejsza odpowiedź tkankowa i remodeling, które rozwijają się stopniowo.
Na trwałość rezultatu wpływają m.in.:
wiek biologiczny tkanek, jakość skóry, grubość i masa przemieszczanych tkanek, stopień wyjściowej ptozy, anatomia twarzy, zastosowany produkt i technika, prawidłowość implantacji, styl życia, ekspozycja UV, palenie tytoniu, zmiany masy ciała, dalszy naturalny proces starzenia.
Odpowiedź więc nie będzie jednoznaczna i taka sama dla każdego pacjenta, tym nie mniej przyjmuje się, że efekt uniesienia tkanek utrzymuje się około 2 lata, efekt biostymulacji nawet dłużej.
7.Przeciwwskazania i możliwe działania niepożądane
Kwalifikacja jest jednym z najważniejszych elementów bezpieczeństwa.
Do typowych przeciwwskazań lub sytuacji wymagających rezygnacji bądź odroczenia zabiegu należą m.in. aktywne infekcje i stany zapalne w obszarze zabiegowym, niektóre zaburzenia krzepnięcia i leczenie zwiększające ryzyko krwawienia, nieuregulowane choroby ogólnoustrojowe, niektóre choroby autoimmunologiczne lub zaburzenia gojenia, ciąża i okres karmienia piersią oraz nadwrażliwość na składniki implantu.
Nie mniej istotne są nierealistyczne oczekiwania pacjenta. Pacjent oczekujący efektu chirurgicznego od procedury małoinwazyjnej jest źle zakwalifikowany nawet wtedy, gdy nie istnieją przeciwwskazania medyczne.
Po zabiegu mogą wystąpić przejściowe:
ból i tkliwość, obrzęk, siniaki, uczucie napięcia, asymetria wynikająca z obrzęku, nierówności lub przejściowe zagłębienia skóry.
Poważne powikłania występują znacznie rzadziej.
Firma APTOS zbudowała unikalny system szkolenia lekarzy, ponieważ bezpieczeństwo i przebieg zabiegu zależy nie tylko od jakości implantu, ale również od prawidłowej kwalifikacji pacjenta, znajomości anatomii, właściwego doboru nici, płaszczyzny implantacji oraz wektorów repozycji.
Dlatego w przypadku nici APTOS należy mówić nie tylko o jakości produktu.
Trzeba mówić o: produkcie, technologii, anatomii, technice, wyszkoleniu lekarza i standardzie postępowania zabiegowego i około zabiegowego.
Nici APTOS – gdzie jest ich miejsce we współczesnej medycynie estetycznej?
Przyszłością terapii anti-aging nie jest poszukiwanie jednego „najlepszego” zabiegu. Jest nią świadome łączenie metod zgodnie z anatomią, biologią i chronologią procesu starzenia – od powierzchni skóry, poprzez komórkę i macierz zewnątrzkomórkową, aż po głęboką strukturę i architekturę tkanek.
Nie leczymy jednej zmarszczki ani jednej warstwy. Prowadzimy tkanki przez kolejne etapy odbudowy – od poprawy środowiska komórkowego, poprzez regenerację ECM, aż po przywrócenie ich prawidłowej architektury.
Nici APTOS to system terapeutyczny. Ich zadaniem jest jednoczesne:
- przemieszczenie tkanek,
- ich zakotwiczenie i stabilizacja,
- odtworzenie bardziej prawidłowej architektury twarzy,
- oraz stworzenie warunków do stopniowej przebudowy biologicznej tkanek.
I to właśnie połączenie mechaniki i biologii jest kluczowe dla zrozumienia filozofii APTOS.
Autor: lek. Iwona Gołębiowska
Partner artykułu: AESTHETIC CONCEPT
