Strona główna Chirurgia Plastyczna Profesor przed czterdziestką. Mateusz Koziej najmłodszym profesorem wśród polskich chirurgów plastycznych.

Profesor przed czterdziestką. Mateusz Koziej najmłodszym profesorem wśród polskich chirurgów plastycznych.

Ma 35 lat, łączy pracę naukowca, wykładowcy i chirurga, a jego szczególnym obszarem zainteresowań są złożone deformacje twarzy, piersi i nosa. Decyzją Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Mateusz Koziej otrzymał tytuł profesora nauk medycznych i nauk o zdrowiu. Tym samym został najmłodszym specjalistą chirurgii plastycznej w Polsce z tytułem profesora.

Postanowieniem z 2 czerwca 2026 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Karol Nawrocki nadał dr. hab. n. med. Mateuszowi Koziejowi tytuł profesora nauk medycznych i nauk o zdrowiu w dyscyplinie nauki medyczne. Nominacja ma szczególny wymiar nie tylko ze względu na rangę tytułu, lecz także wiek naukowca. Profesor Koziej osiągnął jeden z najważniejszych etapów kariery akademickiej, mając zaledwie 35 lat. Ustanawia go to najmłodszym specjalistą chirurgii plastycznej w Polsce, któremu nadano tytuł profesora.

Anatomia twarzy jako obszar badań

Profesor Mateusz Koziej jest związany z Katedrą Anatomii Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie. Kieruje projektem badawczym dotyczącym zaawansowanej anatomii twarzy, wyłonionym w drodze konkursu i finansowanym przez Narodowe Centrum Nauki. Jako chirurg plastyk specjalizuje się w korektach zniekształceń twarzy oraz piersi, a w szczególności deformacji związanych z kształtem nosa zewnętrznego. Operacje te przeprowadza m.in. na Oddziale Chirurgii Plastycznej i Rekonstrukcyjnej w 5 Wojskowym Szpitalu Klinicznym w Krakowie, związany jest także z krakowską RP Clinic.

Działalność badawcza profesora Kozieja pozostaje ściśle związana z praktyką kliniczną. Doświadczenie zawodowe zdobywał w wielu ośrodkach w Polsce i za granicą, rozwijając kompetencje zarówno w obszarze nauk podstawowych, jak i chirurgii.

Naukowiec, dydaktyk i lekarz

Na co dzień prof. Koziej łączy trzy wymagające role: chirurga plastyka, naukowca oraz nauczyciela akademickiego. Jest autorem licznych publikacji w renomowanych czasopismach medycznych, a wyniki swoich prac prezentuje podczas międzynarodowych konferencji.

Takie połączenie aktywności klinicznej i akademickiej umożliwia przenoszenie obserwacji z sali operacyjnej do badań naukowych, a następnie wykorzystywanie wyników tych badań w praktyce lekarskiej i dydaktyce.

Chirurgia plastyczna należy do najbardziej wymagających specjalizacji zabiegowych. Obejmuje nie tylko poprawę wyglądu, lecz także przywracanie prawidłowej budowy, proporcji i funkcji tkanek zniekształconych w wyniku wad, urazów lub innych zmian anatomicznych. Nominacja profesorska stanowi zwieńczenie intensywnej pracy naukowej, klinicznej i edukacyjnej. Jest również potwierdzeniem konsekwentnie rozwijanej ścieżki zawodowej, w której wiedza akademicka pozostaje nierozerwalnie związana z doświadczeniem operacyjnym.

Wyjątkowo szybka droga akademicka

Droga do uzyskania tytułu profesora zazwyczaj wiąże się z wieloletnią działalnością badawczą, publikacyjną i dydaktyczną. Wymaga również systematycznego budowania dorobku naukowego oraz równoległego rozwijania kompetencji zawodowych.

Osiągnięcie tego etapu kariery już w wieku 35 lat czyni Mateusza Kozieja wyjątkiem w skali kraju. Jego nominacja pokazuje, że intensywna aktywność naukowa może być skutecznie łączona z praktyką operacyjną oraz kształceniem kolejnych pokoleń lekarzy.

Tytuł profesora jest zarazem podsumowaniem dotychczasowego dorobku i otwarciem kolejnego etapu pracy. W przypadku profesora Kozieja będzie on nadal obejmował badania nad zaawansowaną anatomią twarzy, działalność dydaktyczną oraz leczenie pacjentów wymagających specjalistycznych operacji plastycznych i rekonstrukcyjnych.

W wieku 35 lat prof. Mateusz Koziej znalazł się w gronie najbardziej obiecujących polskich naukowców-lekarzy młodego pokolenia. Jego droga zawodowa pokazuje, jak blisko mogą współistnieć anatomia, badania naukowe i codzienna praktyka chirurgiczna.