W dniu 23 stycznia 2026 r. Podsekretarz Stanu Katarzyna Kęcka podpisała komunikat (sygn. RKLU.81223.2.2026.BB) dotyczący wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej (wcześniej: „medycyna estetyczna”). Dokument powstał w odpowiedzi na liczne pytania kierowane do Ministerstwo Zdrowia o wymagane uprawnienia i kwalifikacje.
1) Kto ma uprawnienia do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej
Komunikat wskazuje, że uprawnienia posiadają wyłącznie lekarze:
- lekarze specjaliści w dziedzinie dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej, a także
- inni lekarze i lekarze dentyści (określani dalej w dokumencie jako „lekarze”), którzy:
- mają prawo wykonywania zawodu na czas nieokreślony oraz
- odbyli dodatkowe szkolenia i uzyskali certyfikaty w zakresie wykonywania tych procedur.
Dokument akcentuje, że zawód lekarza jest zawodem regulowanym, a same procedury są od lat elementem szkolenia specjalizacyjnego m.in. w dermatologii i chirurgii plastycznej.
2) Dlaczego MZ zalicza te zabiegi do świadczeń zdrowotnych
W komunikacie podkreślono, że procedury medycyny estetyczno-naprawczej:
- wymagają m.in. badania podmiotowego i przedmiotowego, czasem dodatkowej diagnostyki, oceny ryzyk związanych z lekami i wypełniaczami podawanymi w drodze iniekcji, wykluczenia przeciwwskazań, prowadzenia dokumentacji medycznej, właściwego postępowania z odpadami medycznymi oraz umiejętności i uprawnień do leczenia powikłań;
- są świadczeniami o dużym ryzyku powikłań, w tym zagrożenia życia lub zdrowia, dlatego podlegają regulacji Ministra Zdrowia.
Wskazano też, że formalizacja medycyny estetyczno-naprawczej jako certyfikowanej umiejętności zawodowej lekarzy i lekarzy dentystów wynika z przepisów dotyczących wykonywania zawodu lekarza oraz rozporządzenia o umiejętnościach zawodowych.
3) Gdzie mogą być wykonywane te świadczenia
Komunikat wywodzi, że udzielanie świadczeń zdrowotnych stanowi działalność leczniczą, co – w konsekwencji – oznacza wykonywanie ich zgodnie z przepisami wyłącznie w zarejestrowanych podmiotach wykonujących działalność leczniczą.
4) Kto jest nieuprawniony – i co oznaczają certyfikaty „kursowe”
Dokument stwierdza wprost, że osobą nieuprawnioną do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej jest każda osoba nieposiadająca kwalifikacji zawodowych lekarza. Jako przykłady grup nieuprawnionych wskazano m.in.:
- pracowników innych zawodów medycznych,
- kosmetologów,
- kosmetyczki,
- inne osoby – nawet jeśli ukończyły szkolenia i posiadają certyfikaty kursowe.
Jednocześnie podkreślono, że certyfikaty uzyskane na szkoleniach przez osoby nieuprawnione potwierdzają jedynie odbycie szkolenia, ale nie nadają uprawnień do wykonywania procedur.
5) Zakres procedur objętych certyfikacją lekarzy (kod 028)
Komunikat odsyła do dokumentu „Minimalny standard przeprowadzania certyfikacji umiejętności zawodowej medycyny estetyczno-naprawczej…” dostępnego na stronie Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego. W samym komunikacie wymieniono, że zakres obejmuje m.in.:
- zabiegi z użyciem toksyny botulinowej,
- zabiegi z użyciem kwasu hialuronowego usieciowanego (wolumetria, liftingowanie, modelowanie),
- zabiegi z użyciem kwasu polimlekowego,
- zabiegi z użyciem hydroksyapatytu wapnia,
- zabiegi z użyciem polikaprolaktonu,
- mezoterapię z użyciem m.in. nieusieciowanego kwasu hialuronowego, aminokwasów, witamin, polinukleotydów, kolagenu, mikro- i makroelementów, peptydów, enzymów, koenzymu oraz leków (w celach wskazanych w komunikacie),
- zabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego i fibryny,
- wykorzystanie urządzeń medycznych (w tym m.in. lasery wysokoenergetyczne, IPL, radiofrekwencja, ultradźwięki, HI-FU i inne technologie wymienione w komunikacie),
- peelingi medyczne średniogłębokie i głębokie,
- procedury iniekcyjne związane z podaniem leków (m.in. hialuronidaza, glikokortykosteroidy, fosfatydylocholina),
- procedury „naprawcze” (przywracające wygląd i funkcję po urazach/chorobach/operacjach, w tym leczenie powikłań),
- m.in. nici medyczne, skleroterapia, lipotransfer (autologiczna tkanka tłuszczowa), lipoliza iniekcyjna.
Komunikat dodaje też, że lekarz musi dysponować wiedzą dotyczącą wskazań, harmonogramu i sposobu wykonania, przeciwwskazań, możliwych powikłań i postępowania, zasad aseptyki/antyseptyki oraz podstaw prawnych i wymogów dla gabinetów.
Ważne wyłączenie wskazane w dokumencie: wymienione procedury przeznaczone do wykonywania wyłącznie przez lekarzy nie obejmują mezoterapii mikroigłowej ani zabiegów wykonywanych na urządzeniach dopuszczonych do użytku przez inne osoby niż lekarze.
6) „Od początku do końca” – odpowiedzialność za cały proces
W komunikacie szczególnie mocno zaakcentowano, że dla bezpieczeństwa pacjenta procedura medycyny estetyczno-naprawczej powinna być wykonywana przez lekarza od początku do końca, co obejmuje:
- kwalifikację i diagnostykę,
- wykonanie zabiegu,
- oraz leczenie ewentualnych powikłań.
Dokument wskazuje również na „naturalną” granicę pomiędzy procedurami medycyny estetyczno-naprawczej (ryzykownymi, wymagającymi leczenia powikłań) a zabiegami kosmetologii estetycznej o małym ryzyku.
7) Urządzenia i odpowiedzialność producenta
Komunikat zwraca uwagę, że to producent urządzenia wskazuje w dokumentacji (ulotce/procesie rejestracji) warunki użycia wyrobu i kwalifikacje użytkowników. Zasada przedstawiona w dokumencie jest następująca:
- jeśli producent określa urządzenie jako medyczne i nie wskazuje innych uprawnionych użytkowników – należy uznać, że jest ono do użytku wyłącznie przez lekarza (ew. zależnie od rodzaju również przez innych pracowników medycznych, np. rehabilitacja);
- jeśli producent wskazuje innych użytkowników niż lekarzy – opisuje parametry użycia jako niestwarzające ryzyka zagrożenia zdrowia i powikłań.
Wykonywanie procedur ma się odbywać w oparciu o produkty i urządzenia rejestrowane w Polsce.
8) Co MZ reguluje – a czego nie
Na końcu podkreślono, że Minister Zdrowia zajmuje się regulacją przepisów dotyczących zawodów medycznych i działalności leczniczej, natomiast nie reguluje zawodów niemedycznych, w tym kosmetologa i kosmetyczki.
Link do komunikatu: www.gov.pl
